ZESZYT – WYRANE PSALMY

Szukanie i pragnienie Boga: Ps 42

Jak łania pragnie wody ze strumieni,

tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże!

Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego:

kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?

Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy,

gdy mówią mi co dzień: «Gdzie jest twój Bóg?»

Gdy wspominam o tym, rozrzewnia się dusza moja we mnie,

ponieważ wstępowałem do przedziwnego namiotu,

do domu Bożego,

wśród głosów radości i dziękczynienia

w świątecznym orszaku.

Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo,

i czemu jęczysz we mnie?

Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać:

Zbawienie mego oblicza i mojego Boga.

Zob. także: Ps 18; 26; 27; 65; 84; 101; 131.

Uwielbienie mocy i chwały Boga: Ps 111

Z całego serca chcę chwalić Pana

w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.

Wielkie są dzieła Pańskie,

mogą ich doświadczyć wszyscy, którzy je miłują.

Majestat i wspaniałość – to Jego działanie,

a sprawiedliwość Jego przetrwa na zawsze.

Zapewnił pamięć swym cudom.

Pan jest miłosierny i łaskawy.

Dał pokarm tym, którzy się Go boją;

pamiętać będzie wiecznie o swoim przymierzu.

Ludowi swemu okazał potęgę dzieł swoich,

oddając im posiadłości pogan.

Dzieła rąk Jego to wierność i sprawiedliwość.

Wszystkie przykazania Jego są trwałe,

ustalone na wieki, na zawsze,

nadane ze słusznością i mocą.

Zesłał odkupienie swojemu ludowi,

ustanowił na wieki swoje przymierze;

a imię Jego jest święte i lęk wzbudza.

Bojaźń Pańska początkiem mądrości;

wspaniała zapłata dla tych, co według niej postępują,

a sprawiedliwość Jego trwać będzie zawsze.

Zob. także: Ps 8; 19; 24; 33; 47; 67; 68; 72; 76; 81; 89; 93; 95; 96; 97; 98; 99; 100; 103; 104; 105; 110; 138; 145; 146.

Dziękczynienie za dobrodziejstwa: Ps 92

Dobrze jest dziękować Panu

i śpiewać imieniu Twemu, o Najwyższy:

głosić z rana Twoją łaskawość,

a wierność Twoją nocami,

na harfie dziesięciostrunnej i lirze

i pieśnią przy dźwiękach cytry.

Bo rozradowałeś mnie, Panie, Twoimi czynami,

cieszę się dziełami rąk Twoich.

Jakże wielkie są dzieła Twe, Panie,

bardzo głębokie Twe myśli!

Człowiek nierozumny ich nie zna,

a głupiec ich nie pojmuje.

Chociaż występni plenią się jak zielsko

i złoczyńcy jaśnieją przepychem,

i tak [idą] na wieczną zagładę.

Ty zaś, o Panie, na wieki jesteś wywyższony.

Bo oto wrogowie Twoi, Panie,

bo oto wrogowie Twoi poginą,

rozproszą się wszyscy złoczyńcy.

Zob. także: Ps 9; 18; 30; 40; 66; 118; 147.

Powierzenie się z ufnością Bogu: Ps 46

Bóg jest dla nas ucieczką i mocą:

łatwo znaleźć u Niego pomoc w trudnościach.

Przeto się nie boimy, choćby waliła się ziemia

i góry zapadały w otchłań morza.

Niech wody jego burzą się i kipią,

niech góry się chwieją pod jego naporem:

Pan Zastępów jest z nami,

Bóg Jakuba jest dla nas obroną.

Odnogi rzeki rozweselają miasto Boże –

uświęcony przybytek Najwyższego.

Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje;

Bóg mu pomoże o brzasku poranka.

Zaszemrały narody, wzburzyły się królestwa.

Głos Jego zagrzmiał –  rozpłynęła się ziemia:

Pan Zastępów jest z nami,

Bóg Jakuba jest dla nas obroną.

Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana,

dzieła zdumiewające, których dokonuje na ziemi.

On uśmierza wojny aż po krańce ziemi,

On kruszy łuki, łamie włócznie,

tarcze pali w ogniu.

Zob. także: Ps 11; 16; 23; 25; 27; 57; 62; 91; 115; 121; 124; 125; 126; 127; 139.

Prośba w trudnych doświadczeniach

a) w prześladowaniach: Ps 3

Panie, jakże wielu jest tych, którzy mnie trapią,

jak wielu przeciw mnie powstaje!

Wielu jest tych, co mówią o mnie:

«Nie ma dla niego zbawienia w Bogu».

A jednak, Panie, Ty, jesteś dla mnie tarczą,

Tyś chwałą moją i Ty mi głowę podnosisz.

Wołam swym głosem do Pana,

On odpowiada ze świętej swojej góry.

Kładę się, zasypiam i znowu się budzę,

bo Pan mnie podtrzymuje.

Wcale się nie lękam tysięcy ludu,

choć przeciw mnie dokoła się ustawiają.

Powstań, o Panie!

Ocal mnie, mój Boże!

Bo uderzyłeś w szczękę wszystkich moich wrogów

i wyłamałeś zęby grzeszników.

b) wobec zła na świecie: Ps 12

Ratuj, Panie, bo nie ma pobożnych,

zabrakło wiernych wśród ludzi.

Wszyscy mówią kłamliwie do bliźniego,

mówią podstępnymi wargami i z sercem obłudnym.

Niech Pan wygubi wszystkie wargi podstępne

i język pochopny do zuchwałej mowy.

Tych, którzy mówią: «Naszą siłą język,

usta nasze nam służą, któż jest naszym panem?»

Wobec utrapienia biednych i jęku ubogich –

mówi Pan: «Teraz powstanę

i dam zbawienie temu, który go pożąda».

Słowa Pańskie to słowa szczere,

wypróbowane srebro, bez domieszki ziemi,

siedmiokroć czyszczone.

Ty nas zachowasz, o Panie,

ustrzeżesz nas na wieki od tego plemienia.

Występni krążą dokoła,

gdy to, co najmarniejsze, bierze górę wśród ludzi.

c) w niesłusznym oskarżeniu: Ps 26

Oddaj mi, Panie, sprawiedliwość,

bom nienagannie postępował

i nie byłem chwiejny, pokładając nadzieję w Panu.

Doświadcz mnie, Panie, wystaw mnie na próbę,

badaj moje nerki i serce:

Bo mam przed oczyma Twoją łaskawość

i postępuję w Twej prawdzie.

Nie zasiadam z ludźmi fałszywymi

ani z niegodziwymi się nie spotykam.

Nie cierpię zgromadzenia złoczyńców,

a nie przestaję z występnymi.

Umywam moje ręce na znak niewinności

i obchodzę Twój ołtarz, Panie,

by obwieszczać głośno chwałę

i rozpowiadać wszystkie Twoje cuda.

Panie, miłuję dom, w którym mieszkasz,

i miejsce, gdzie przebywa Twoja chwała.

Nie dołączaj mej duszy do grzeszników

i życia mego do ludzi pragnących krwi,

w ich ręku zbrodnia,

a ich prawica pełna jest przekupstwa.

Ja zaś postępuję nienagannie,

wyzwól mnie i zmiłuj się nade mną!

Moja stopa stoi na równej drodze,

na zgromadzeniach błogosławię Pana.

d) w trudnościach i przeciwnościach: Ps 86

Nakłoń swe ucho, wysłuchaj mnie, Panie,

bo jestem nędzny i ubogi.

Strzeż mojego życia, bo jestem pobożny,

zbaw sługę Twego, który ufa Tobie.

Ty jesteś Bogiem moim,

Panie, zmiłuj się nade mną,

bo nieustannie wołam do Ciebie.

Rozraduj życie swego sługi,

bo ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.

Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i pełen przebaczenia,

pełen łaskawości dla wszystkich, którzy Cię wzywają.

Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją

i zważ na głos mojej prośby!

Wołam do Ciebie w dniu mego utrapienia,

bo Ty mnie wysłuchujesz.

e) w cierpieniu i chorobie: Ps 38

Nie karć mnie, Panie, w Twoim gniewie

i nie karz mnie w Twej zapalczywości!

Utkwiły bowiem we mnie Twoje strzały

i ręka Twoja zaciążyła nade mną.

Nie ma w mym ciele nic zdrowego

na skutek Twego zagniewania,

nic nietkniętego w mych kościach na skutek mego grzechu.

Bo winy moje przerosły moją głowę,

gniotą mnie jak ciężkie brzemię.

Cuchną, ropieją me rany

na skutek mego szaleństwa.

Jestem zgnębiony, nad miarę pochylony,

przez cały dzień chodzę smutny.

Bo ogień trawi moje lędźwie

i w moim ciele nie ma nic zdrowego.

Jestem nad miarę wyczerpany i złamany;

skowyczę, bo jęczy moje serce.

Przed Tobą, Panie, wszelkie me pragnienie

i moje wzdychanie nie jest przed Tobą ukryte.

Każdego dnia znieważają mnie moi wrogowie,

srożąc się na mnie przeklinają moim imieniem.

Albowiem jak chleb jadam popiół

i z płaczem mieszam mój napój,

na skutek oburzenia Twego i zapalczywości,

boś Ty mnie podniósł i obalił.

Dni moje są podobne do wydłużonego cienia,

a ja usycham jak trawa.

f) w samotności: Ps 102

Panie, słuchaj modlitwy mojej,

a wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie!

Nie kryj przede mną swego oblicza

w dniu utrapienia mojego!

Nakłoń ku mnie Twego ucha:

w dniu, w którym Cię wołam, szybko mnie wysłuchaj!

Dni bowiem moje jak dym znikają,

a kości moje płoną jak w ogniu.

Moje serce wysycha spalona jak trawa,

zapominam nawet o spożyciu chleba.

Od głosu mojego jęku

moje kości przywarły do skóry.

Jestem podobny do kawki na pustyni,

stałem się jak sowa w ruinach.

Czuwam i jestem jak ptak

samotny na dachu.

Każdego dnia znieważają mnie moi wrogowie,

srożąc się na mnie przeklinają moim imieniem.

Albowiem jak chleb jadam popiół

i z płaczem mieszam mój napój,

na skutek oburzenia Twego i zapalczywości,

boś Ty mnie podniósł i obalił.

Dni moje są podobne do wydłużonego cienia,

a ja usycham jak trawa.

Zob. także: Ps 4; 12; 13; 22; 26; 31; 39; 54; 55; 56; 60; 61; 64; 69; 70; 73; 74; 77; 86; 88; 94; 120; 129; 140; 142.

Doświadczenie grzeszności: Ps 51

Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości,

w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!

Obmyj mnie zupełnie z mojej winy

i oczyść mnie z grzechu mojego!

Uznaję bowiem moją nieprawość,

a grzech mój jest zawsze przede mną.

Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem

i uczyniłem, co złe jest przed Tobą,

tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku

i prawym w swoim osądzie.

Oto zrodzony jestem w przewinieniu

i w grzechu poczęła mnie matka.

Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie,

naucz mnie tajników mądrości.

Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty,

obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.

Spraw, bym usłyszał radość i wesele:

niech się radują kości, któreś skruszył!

Zob. także: Ps 6; 32; 38; 41; 130; 143.

Prośba o mądre i dobre życie: Ps 37

Nie unoś się gniewem z powodu złoczyńców

ani nie zazdrość niesprawiedliwym,

bo znikną tak prędko jak trawa

i zwiędną jak świeża zieleń.

Miej ufność w Panu i postępuj dobrze,

mieszkaj w ziemi i zachowaj wierność.

Raduj się w Panu,

a On spełni pragnienia twego serca.

Powierz Panu swoją drogę

i zaufaj Mu: On sam będzie działał

i sprawi, że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło,

a słuszność twoja — jak południe.

Upokórz się przed Panem i Jemu zaufaj!

Nie oburzaj się na tego, komu się szczęści w drodze,

na człowieka, co obmyśla zasadzki.

Zob. także: Ps 1; 15; 32; 34; 36; 53; 112; 119; 128; 133.

(opr. ks. M. Dżugan)